51 godina od premijere ”The Godfather/Kum”

Kum (engl. The Godfather), američki dramski film režisera Fransisa Ford Kopole iz 1972. godine s Marlon Brandom, Al Paćinom, Džejms Kanom, Robertom Duvalom i Dajanom Kiton. Film je adaptacija istoimenog romana, koji je napisao Mario Puzo. Priča filma pokriva period od 10 godina (1945-1955) i prati italijansko-američku porodicu Korleone.

Film je nagrađen nagradama Američke filmske akademije za najbolji film, najboljeg glumca i najbolji adaptirani scenario, a izabran je i za čuvanje u Nacionalnom filmskom registru Sjedinjenih Država. Takođe je rangiran kao drugi najbolji film u istoriji američke kinematografije, iza Građanina Kejna na spisku „100 godina… 100 filmova (izdanje na 10. godišnjicu)“ Američkog filmskog instituta. Isto tako, bio je rangiran kao prvi na spisku „250 najboljih“ IMDB, prvi na spisku 100 najboljih sajta Metacritic i među prvih 10 na spisku najboljih filmova svih vremena sajta Rotten Tomatoes.

Produkcija

Kopola i Paramount Pictures

Fransis Ford Kopola nije bio prvi izbor za režiju, koja je prije toga bila ponuđena bar dvojici reditelja. Posao je ponuđen italijanskom reditelju Serđu Leoneu, ali je on odbio rekavši kako nije zainteresovan (posle je snimio vlastitu mafijašku sagu Bilo jednom u Americi, koja se fokusirala na jevrejsko-američke gangstere). Kopola je bio dužan Warner Bros. 400 hiljada dolara zbog prekoračenja budžeta filma Džordža Lukasa THX-1138, koji je Kopola producirao, a režiju Kuma je prihvatio na Lukasov savjet.

Fransis Ford Kopola, foto: TCM

Vladalo je veliko neslaganje između Kopole i studija, Paramount Pictures, a Kopola je nekoliko puta umalo bio zamijenjen. Paramount je smatrao kako Kopola ne radi kako treba na rasporedu, da je napravio nekoliko grešaka s audicijom i produkcijom, te da je insistirao na nepotrebnim troškovima. Kopola je kasnije govorio kako je bio pod pritiskom jer je znao da zamjenski reditelj čeka u sjenci i da će ga zamijeniti istog trenutka kad ga opuste, ali, uprkos tome, uspio je odbraniti svoje odluke i izbjeći otkaz.

Audicija

Kopolin izbor glumaca nije bio u skladu sa željama šefova Paramounta, posebno Marlon Brando kao Don Vito Korleone. Paramount, koji je htio Lorensa Olivijea (koji je bio nedostupan zbog zdrastvenih problema), prvo je zabranio Kopoli da angažuje Branda, navodeći njegovo problematično ponašanje na setovima prethodnih filmova. U jednom trenutku, Kopoli je tadašnji predsjednik Paramounta rekao da se “Marlon Brando nikad neće pojaviti u ovom filmu”. Nakon zauzimanja kao šefova studija, Kopoli je dopušteno da angažuje Branda pod uslovom da ovaj prihvati manju platu nego na prethodnim filmovima, da uradi probno snimanje i da se obaveže kako neće prouzrokovati odgađanje u produkciji (kao što je to činio na prethodnim produkcijama). Kopola je izabrao Branda umjesto Ernesta Borgnina nakon što je Brando na probnom snimanju osvojio i njega i rukovodstvo Paramounta. Brando je za svoju ulogu osvojio nagradu Američke filmske akademije, koju je odbio da primi.

Al Paćino, foto: ArtPhoto Limited

Studio je htio Roberta Redforda ili Rajana O’Nila za ulogu Majkla Korleonea, ali Kopola je htio nepoznatog glumca koji izgleda kao italijanski Amerikanac, i našao ga je u Alu Paćinu. Paćino u to vrijeme nije bio previše poznat, a studio ga nije smatrao podobnim za ulogu, djelimično i zbog njegove visine. Paćinu je uloga dodijeljena nakon što je Kopola zaprijetio da će napustiti produkciju. Za ulogu su konkurisali i Džek Nikolson, Dastin Hofman, Voren Biti, Martin Šin i Džejms Kan. Za ulogu je bio zainteresovan i Elvis Presli, ali se nije pojavio na audiciji.

Robert Duval, foto: Insider

Prije nego što je izabran Robert Duval, za ulogu Toma Hejgena su razmatrani: Brus Dern, Pol Njuman i Stiv Mekvin.

Brando i De Niro, foto: Times of India

Tada nepoznati Robert De Niro se prijavio za uloge Majkla, Sonija, Karla i Paulija Gata. Izabran je za ulogu Paulija, ali Kopola je sredio “razmjenu” s filmom The Gang That Couldn’t Shoot Straight kako bi dobio Al Paćina.

Džejms Kan kao Soni, foto: Marca

Silvester Stalone se prijavio za uloge Karla Rizija i Paulija Gata, Antoni Perkins za Sonija, a Mia Farou za Kej. Vilijam Divajn bio je jedan od kandidata za ulogu Moa Grina.

Sofija Kopola, foto: People

Sofija Kopola, tada novorođenče, je nastupila kao Majkl Fransis Rizi, novorođeni sin Koni i Karla, u sceni krštenja na kraju filma. Nastupila je i u druga dva nastavka filma. Kopola je angažovao i svoje sinove za uloge Frenka i Endrjua Hagena (sinovi Toma Hejgena). Mogu se vidjeti u uličnoj tučnjavi između Sonija i Karla i iza Paćina i Duvala u sceni sahrane.

Snimanje

Većina snimanja obavljena je između 29. marta i 6. avgusta 1971., dok je scena s Paćinom i Kiton snimana na jesen – ukupno se snimalo 77 dana, 6 manje od predviđenih 83 dana.

Majkl na Siciliji, video

Snimalo se na lokacijama oko Njujorka, kao i u sicilijanskim gradovima Savoci i Forzi d’Agro. Korištena je i jedna lokacija u Los Anđelesu. Scena sa Paćinom i Kiton snimana je u gradu Ros, Kalifornija. Enterijeri su snimani u studijama Filmways-a u Njujorku.

Scena s konjskom glavom, video

Jedna od najšokantnih scena u filmu, scena s odsječenom konjskom glavom, dolazi vrlo rano. Zbog nje su protestovala udruženja za prava životinja. Kopola je kasnije rekao kako je dobio konjsku glavu od preduzeća za proizvodnju pseće hrane; konj nije ubijen specijalno za potrebe filma.

Scena krštenja, video

Za scenu krštenja korišćene su dvije različite crkve. Unutrašnje scene snimane su u katedrali Svetog Patrika u Njujorku. Spoljne scene nakon krštenja snimane su u crkvi Maunt Loreto na Stejten Ajslendu, Njujork. 1973. je požar uništio dobar dio crkve. Ostali su samo fasada i zvonik koji su uklopljeni u novu građevinu koja je posle sagrađena.

Nagrade

Za ulogu Don Vita Korleonea Marlon Brando je osvojio zlatni globus i oskar za najboljeg glumca. Film sam, osvojio je pet Zlatnih globusa, tri Oskara i još mnogo drugih nagrada.

5 Zlatnih globusa za:

Najbolji film
Najbolja režija
Najbolji scenario
Najbolji glumac (Marlon Brando)
Najbolja muzika

3 osvojena Oskara za:

Najbolji film
Najbolji scenario
Najbolji glumac (Marlon Brando)

Razlike u odnosu na roman

Jedan od glavnih djelova Puzovog romana koji nije iskorišten za film bila je priča o ranom životu Don Vita Korleonea, uključujući njegov dolazak u SAD, brak i očinstvo, ubistvo Don Fanućija i njegov uzlet u mafijaškoj hijerarhiji, sve ono što je iskorišteno u Kumu 2.

Džoni Fontejn, foto: USA Today

Mnogi sporedni djelovi radnje nisu dobili svoje mjesto na velikom platnu, uključujući: nesreću pjevača Džonija Fontejna sa ženama i probleme s glasom: Sonijevu ljubavnicu Lusi Manćini koja nalazi ljubav sa doktorom Džulsom Segalom (koji se uopšte ne pojavljuje u filmu), koji kontaktira hirurga što popravlja Majklove kosti lica (koje je oštetio kapetan MekKlaski). Operiše glasnice Džonija Fontejna, popravivši mu glas; pedofiliju Džeka Volca; kućni život Kej Adams; demonsku poročnost Luke Brazija; dosjetljivi plan Don Korleonea o Majklovom odlasku na Siciliju. Detaljni napad na dvojicu muškaraca koji su napali kćerku Bonasere, kojeg je predvodio Poli Gato, a kojeg se samo spominje u filmu i informacije o Fredu Korleoneu, koje indiciraju kako je njegovo pomamno zavođenje plesačica paravan za duboko potisnutu homoseksualnost.

Lusi Mansini, foto: The Godfather Wiki

U romanu se daje do znanja kako Lusi nije ostala trudna sa Sonijem kada se preselila u Las Vegas, pa je tako bez smisla priča o Vinsentu Manćiniju u Kum 2.

Majkl i Kej, foto: YouTube

Likovi s manjim ulogama u filmu nego u romanu su Džoni Fontejn, Lusi Manćini, Roko Lampone i Al Neri. Likovi koji se nisu pojavili u filmskoj adaptaciji su: doktor Segal, Genčo Abandando i doktor Taza sa Sicilije. Osim toga, u romanu, Majkl i Kej imaju dva sina, ali u filmovima imaju sina i kćerku.

Fabricio, Majkl i Kalo, foto: Newsweek

Roman se dotiče i sudbina Majklovih tjelohranitelja na Siciliji, Fabricija i Kaloa. U filmu oba preživljavaju (Kalo se čak pojavljuje u trećem nastavku). U knjizi, Kalo umire s Apolonijom u eksploziji automobila, dok je Fabricio ubijen kao još jedna žrtva u slavnoj “sceni krštenja” nakon što je otkriven kako vodi piceriju u Sjedinjenim Državama.

Barzini, foto: The Godfather Wiki

Kraj knjige razlikuje se od kraja filma: dok u filmu Kej shvaća kako je Majkl postao “kao njegova porodica”, u knjizi joj Tom Hejgen otkriva tajne za koje, prema njemu, bi bio ubijen da Majkl sazna. Tokom filmske scene krštenja, šefovi mafijaških porodica bivaju ubijeni. U romanu su ubijeni samo Barzini i Tatalja, koji su prije toga bili u ratu sa Korleoneovima.

Za Press priredio: Dragan Leković

Subscribe
Notify of
guest
Nije obavezno
0 Komentara
Inline Feedbacks
View all comments

Pratite PRESS online portal na Facebook-u.

Marketing

Sve informacije vezane za oglašavanje na našem sajtu možete dobiti putem email-a: marketing@press.co.me

 

PRIJAVI PROBLEM!

Uređivački tim Press Onlin Portal-a garantuje anonimnost svima koji prijave problem i obavezuje se da će po važećem “Zakonu o zaštiti podataka i ličnosti” štititi izvor.

Prioritet će imati prijave za nezakonite procedure javnih tendera.