Stav suda je da nije dokazano da su optuženi izvršili krivična djela za koja se terete.
Optuženi Veljko Marković, Milan Marković, Dejan Jovanović, Vladimir Erić, Predrag Mirotić, Katarina Baćović i Nikola Milačić oslobođeni od optužbe da su izvršili krivična djela kriminalno udruživanje u sticaju sa krivičnim djelom teška kradja u saizvršilaštvu, a okrivljena Katarina Baćović oslobođena od optužbe da je izvršila krivično djelo falsifikovanje isprave, dok je okrivljeni Marijan Vuljaj oslobođen od optužbe da je izvršio krivično djelo pomoć učiniocu poslije izvršenog krivičnog djela, saopšteno je iz Osnovnog suda u Podgorici.
U bitnom, kako se navodi sud je odluku donio zbog nedostatka dokaza da su optuženi bili pripadnici kriminalne grupe, kao i zbog nedostatka dokaza da su izvršili krivično djelo teška krađa, jer u postupku nije utvrđeno prisustvo DNK tragova ni na jednom izuzetom tragu iz tunela, stana koji je iznajmljen, podruma, niti deopa Višeg suda u Podgorici.
“Nije utvrđeno da je bilo ko od optuženih ulazio u iznajmljeni stan, u podrum tog stana, tunel, kao i arhivu Višeg suda u Podgorici. Nije utvrđeno ni ko je kopao tunel, kao i na koji način”, ističe ovaj sud.
U odnosu na optužene Veljka Markovića, Milana Markovića, Dejana Jovanovića i Vladimira Erića, utvrđeno je da su bili u Crnoj Gori, da su Milan Marković, Veljko Marković i Dejan Jovanović napustili Crnu Goru 11.deptembra 2023. godine, a Vladimir Erić 6.septembra 2023. godine, te da je Vladimir Erić 8.septembra 2023. godine bio u policijskoj stanici Loznica, kada mu se po optužnici stavlja na teret da je kopao tunel.
“Takođe, utvrđeno je da je Veljko Marković iznajmio stan 9.8.2023. godine, u Podgorici. Drugih dokaza u odnosu na ove optužene nije bilo”, navodi ovaj sud.
U odnosu na optuženog Predraga Mirotića, sud navodi da nije utvrđeno da je on lice koje je upravljalo vozilom Renault Clio, te da je navodno navodio zeleni kombi od centra grada prema Botunu, jer se na video snimcima zbog lošeg kvaliteta nije moglo utvrditi registarska oznaka vozila, kao ni to ko upravlja istim i koliko osoba se nalazi u vozilu.
“Kako je ovo jedina radnja koja se optuženom Mirotiću stavlja na teret, a kako nije dokazana, to ni u odnosu na ovog optuženog nije bilo dokaza za krivična djela koja mu se stavljaju na teret”, ističe Osnovni sud.
U odnosu na optuženog Nikolu Milačića su ističe da nije utvrđena ni jedna činjenica koja dokazuje njegovo učešće u predmetnim događajima.
“Postoji samo odbrana optužene Baćović da je istu angažovao radi zakupa stana, koji ugovor je zaključen 24.7.2023. godine, nakon čega nema nikakvih dokaza o daljim aktivnostima optuženog Nikole Milačića. Samo na odbrani optužene Baćović ne može se zasnivati odgovornost optuženog Milačića, koji negira izvršenje krivičih djela”, ukazuje Osnovni sud.
U odnosu na optuženu Katarinu Baćović, sud naglašava da takođe nije utvrđeno da je izvršila predmetna krivična djela, a iz njene odbrane proizilazi da je zbog uvjerenja da je radi otvaranja salona vjenčanica potrebno da iznajmi stan, a po nagovoru optuženog Milačića, što je i učinila, nakon čega nema nikakvih aktivnosti u vezi sa predmetnim događajem.
“U odnosu na optuženu Katarinu Baćović sud je našao da nema dokaza ni da je izvršila krivično djelo falsifikovanje isprave, jer navodna lažna lična karta nije pronađena u materijalnom obliku, a u spisima predmeta postoji samo fotografija slike iz telefonske prepiske. Kako obična fotografija lične karte nema status javne isprave, to ista nije podobna da se koristi u pravnom saobraćaju, pa samim tim ne predstavlja javnu ispravu u smislu krivičnog zakonodavstva”, navodi se.
U odnosu na optuženog Marijana Vuljaja, sud je našao da nema dokaza da je izvršio krivično djelo pomoć učiniocu poslije izvršenog krivičnog djela, jer je optužena Katarina Baćović oslobođena
krivične odgovornosti, a iz odbrana ovih optuženih proizilazi da optuženi Vuljaj nije imao ni svijest da je optužena Baćović izvršila krivično djelo koje se odnosi na kopanje tunela.
Prvostepenu presudu je donio sudija Borko Lončar, a protiv iste se može izjaviti žalba u roku od 15 dana po prijemu pisanog otpravka iste.
