Dajković je odluku parlamentarne većine opisao kao „slanje naše djece da ratuju protiv naše braće“, tvrdeći da je time iznevjereno sve za šta je godinama politički rizikovao.
Međutim, takva retorika direktno je u suprotnosti sa njegovim javnim nastupima u Beogradu prije samo nekoliko mjeseci, kada se, ponosan, obraćao poslanicima Narodne skupštine Srbije – države koja je u proteklom periodu neuporedivo više pomagala Ukrajini nego bilo koja zemlja regiona. Upravo Srbija, čiju politiku Dajković nikada ne dovodi u pitanje, pružila je Ukrajini više od 50 miliona evra humanitarne i finansijske podrške, donirala elektroenergetsku opremu i sanitetska vozila, te intenzivno sarađuje sa ukrajinskim institucijama.
Predsjednica Narodne skupštine Srbije Ana Brnabić ponovo je potvrdila da Srbija „u potpunosti podržava Ukrajinu na njenom evropskom putu“ i da će nastaviti da pruža stručnu i političku pomoć Kijevu. Tome treba dodati i aktivnu ulogu prve dame Srbije Tamare Vučić, koja je u protekle dvije godine više puta boravila u Kijevu, učestvovala u humanitarnim inicijativama i kroz svoj angažman jačala veze dvije zemlje. Ni ti susreti sa Elenom Zelenski, ni višemilionske donacije, ni kontinuirana podrška zvaničnog Beograda ne izazivaju kod Dajkovića ni najmanju rezervu.
Dodatno, u protekloj godini Rusija je više puta javno optuživala Srbiju da preko posredničkih kanala snabdijeva Ukrajinu municijom i oružjem. Zvanični Beograd te navode uporno negira, ali sama činjenica da ih Moskva iznosi jasno govori koliko su odnosi komplikovani – i koliko je Srbija, uprkos tradicionalnim vezama s Rusijom, objektivno bliža zapadnim politikama prema Ukrajini nego što Dajković želi da prizna.
Kada, međutim, Crna Gora – kao članica NATO-a – odluči da pruži stručnu i logističku podršku u misiji koja se ne odnosi na borbene operacije, već na jačanje kapaciteta ukrajinske odbrane, Dajković to proglašava izdajom, tvrdeći da je „bačeno pod noge“ ono za šta se borio.
Dok Srbija jača saradnju sa Ukrajinom, pruža pomoć i unapređuje partnerske odnose, kritike usmjerene prema Crnoj Gori djeluju više kao politička poruka za domaću publiku nego kao principijelan stav.
Press
