“Mi smo u obavezi da četiri puta godišnje provjeravamo uređaje i testiramo stanje i to nam rade i renomirane laboratorije iz regiona. Izvještaje prave druge relevantne institucije države, Agencija za zaštiti životne sredine prije svih i mi te izvještaje poštujemo. Inspekcijski i nadzorni organi su bili prisutni prilikom rekonstrukcije i mi smo obavijestili sve nadležne da prate porces puštanja TE Pljevlja u rad. Svi sistemi i oprema za odsumporavanje su ugrađeni, ali taj sistem nije baš takav da je na dugme i da se tako uključi”, objašnjava Vračar.
Kako je objasnio treba sa oprezom pričati o tom sistemu i o TE uopšte, pošto se radi o najkompleksnijem sistemu nakon nukleranih elektrana.
“Pristupili smo jednoj ekološkoj rekonstrukciji po evropskim standardima, a osnovni sistem u tom poslu je odsumporavanje, koji je kompleksan i podrazumijeva mokri krečnjački postupak. To je sistem koji se ne može pustiti u rad dok se ne ustabili sve u kotlovskom postrojenju, a u njemu je izmijenjeno mnogo elementa i opreme i svi se oni moraju pustiti u hladni režim rada radi provjere. Ovaj sistem za odsumporavanje se ne može pustiti ni u toj hladnoj probi, odnosno ne može se pustiti dok se ne ustabili rad kotlovskog sistema”, objašnjava Vračar.
On je naglasio i da je u Pljevljima u pitanju jedan splet okolnosti, da se koristi ugalj sa visokom koncentracijom sumpor-dioksida u sebi, da ima puno individualnih ložišta, sam položaj grada i meteorološke prilike.
“Pljevlja su na 760 metara nadmorske visine, a naš dimnjak je 255 metara, što znači da je 1.300 metara iznad nivoa grada i najmanje sumpor-dioksida pane na naselja Pljevalja. Mi ovakve sitacije imamo već 40 godina i ova rekonstrukcija je trebala da se uradi prije 20 godina, a sada oni koji su počeli taj proces ispadaju najodgovorniji”, kazao je Vračar.
Izvor: RTCG
