Ćuti, jer se, izgleda, plaši da čestita, za Vučića, Đoković više nije simbol uspjeha, već “propali teniser”, kako ga je okarakterisao Dragan Vučićević, vjerni obožavalac i udarna medijska pesnica režima u Srbiji.
Dok Srbi slave trijumf Novaka i plasman u finale, čovjeka koji je godinama sinonim za srpski sport, ponos i istrajnost, Vučićevi saborci koji se u Crnoj Gori predstavljaju kao veliki borci za srpstvo – ne smiju da veličaju “nepodobne” Srbe.
Ne zato što ne vide veličinu uspjeha, već zato što, kako se čini, postoji jasna direktiva iz Beograda: ko je dozvoljen, a ko nije.
Srpstvo se, po Vučićevoj mjeri, može braniti bez srpskog tenisera koji je proslavio srpsku naciju širom planete. Može se mahati zastavama i mogu se držati zapaljivi govori, ali se ne smije izgovoriti jednostavno: “Bravo, Nole.” Jer u tom svjetu lojalnosti, Vučić je važnija od istine, a pokornost “ćaci” vrijednostima je važnija od srpskih uspjeha.
Press
Subota, 31 Januara 2026, 11:51, Autor članka PressNews
