Kako je navedeno u dokumentu objavljenom na sajtu DGAP, Crna Gora je već zatvorila skoro polovinu svojih pregovaračkih poglavlja.
“Shodno tome, u decembru 2025. godine, države članice Evropske unije su predložile da se počne sa izradom ugovora o pristupanju za njen ulazak u EU. Pošto je poslednji ugovor o pristupanju zaključen sa Hrvatskom prije 15 godina, ovo predstavlja dodatni izazov za zvaničnike u Briselu i nacionalnim prestonicama. Moraće da uključe jače mjere zaštite od toga da nove članice odustanu od obaveza preuzetih tokom pregovora o članstvu u EU, posebno u pogledu vladavine prava. Dodatno, ugovor o pristupanju sa Crnom Gorom, prema riječima evropske komesarke za proširenje Marte Kos, služiće kao plan za sljedeću generaciju ugovora o pristupanju EU”, ističe se u dokumentu naslovljenom “Sledeće evropsko proširenje”.
Ukazano je da postoje unutrašnje prepreke koje treba prevazići unutar EU prije nego što prvi kandidat realno dobije zeleno svjetlo za pridruživanje bloku.
“Međutim, u sve nestabilnijem svijetu sa transakcionom konkurencijom velikih sila – i sa dva rata na pragu Evrope – prozor mogućnosti za proširenje postoji. U stvari, lideri EU bi trebalo da hitno razgovaraju o ovoj perspektivi. Na kraju krajeva, proširenje Unije može biti ključni instrument za promociju bezbjednosti i stabilnosti u njenom susjedstvu i zadržavanje relevantnosti u globalnoj geopolitici. Uprkos rezervama prema ‘faznoj integraciji’, revizija modela pristupanja nije potpuno isključena. Ipak, još nije jasno da li će lideri EU uspjeti da donesu zajedničke odluke o proširenju i reformisanju Unije. To će zavisiti od mirovnog sporazuma sa Ukrajinom koji će izvršiti pritisak na EU, te Crne Gore, da li će ona doći do završne linije svog tehničkog procesa – ili od uspjeha referenduma na Islandu u avgustu 2026. godine i stvaranja perspektive za brzo pristupanje ove nordijske države koja je već dio Evropskog ekonomskog prostora”, naglašeno je u dokumentu koji je objavio DGAP.
Navodi se da su sljedeće odluke o proširenju, kao i vremenski okvir za reformu pristupanja, sada čvrsto u rukama država članica EU. Kao i uvijek, ističe se, njihovi lideri moraju da uravnoteže konkurentne prioritete i ciljeve, dok njihove sopstvene vlade, parlamenti i društva možda nijesu u potpunosti podržali proširenje EU.
“Berlin vidi Crnu Goru kao čvrstog lidera i potencijalno priču o uspjehu koja puno ne košta a može postati katalizator za dalji zamah proširenja na Zapadnom Balkanu. Da bi povećali politički profil Crne Gore u Evropi, njemačke diplomate su ubijedile vladu u Podgorici da predsjedava takozvanim formatom regionalne saradnje Berlinskog procesa za ovu godinu”, ukazuje se.
Diskusije u holandskom parlamentu su, istaknuto je, takođe ostale fokusirane na tradicionalne pretpristupne uslove za balkanske kandidate, uključujući takozvane vodeće kandidate Crnu Goru i Albaniju.
“Stoga, ubrzano pristupanje izgleda da nije na dnevnom redu ni za ove kandidate. Do sada je parlamentarna većina priznala dostignuća u reformama u Albaniji i Crnoj Gori, slagajući se sa koracima EU za otvaranje klastera (Albanija) ili zatvaranje poglavlja (Crna Gora). Ali prava posvećenost Holandije samoproglašenom zamahu proširenja EU postaće jasna tek kada ove zemlje završe svoje pregovaračke procedure i budu zahtijevale odluke o svom stvarnom pristupanju”, navedeno je.
Suprotni stavovi o evropskim integracijama postoje unutar francuske administracije, ističe se i dodaje da se tradicionalno, resor spoljnih i evropskih poslova u Parizu drži konzervativnog pristupa, dok je moćno Ministarstvo ekonomije, finansija i industrijskog i digitalnog suvereniteta Francuske otvorenije za razmišljanje van okvira.
“Francuska se protivi ideji ‘obrnutog proširenja’. Bendžamin Hadad, francuski ministar za Evropu, nedavno je izjavio da proširenje mora ostati zahtjevno i zasnovano na zaslugama kako bi se osigurao njegov uspjeh i kredibilitet. Ipak, dodao je da zemlje kandidati ne bi trebalo da budu ostavljene u sivoj zoni, ranjive na strani uticaj i agresiju”, navodi se u dokumentu.
Sa Crnom Gorom i Albanijom , kako kažu autori izvještaja, trebalo bi postupati po trenutnoj metodologiji pristupanja i pružiti im veću pomoć da završe pregovore o članstvu.
“Potencijalno članstvo drugog reda sa mnogim zaštitnim mjerama obeshrabriće dalje reforme. Takvo ‘političko članstvo’ bi nagradilo trenutne političke elite, dajući im mjesto za stolom EU (mada moguće bez veta), ali ne nužno i građane zemalja kandidata Zapadnog Balkana koji bi od toga imali relativno malo koristi. Međutim, to očigledno nije slučaj u Ukrajini. Tamo svako formalno pristupanje Uniji nosi političku težinu i moglo bi igrati ulogu u upravljanju sukobima – ako ne i u rješavanju sukoba”, ocjenjuje se.
Albanija i Crna Gora su, kaže se, već članice NATO-a i stoga su uključene u jačanje istočnog krila, ali se može učiniti više kako bi se podstakla šira saradnja u oblasti odbrambene industrije.
Izvor: RTCG
