Takav odnos govori da postoji selektivan pristup i politička kalkulacija određenih partija u Crnoj Gori, kako ne bi narušili odnose sa sebi bliskim strukturama u Zagrebu i Beogradu.
Najjača opoziciona partija (DPS) koja periodično ističe građanski karakter, a podršku grupaciji bliskoj Milu Božoviću u Budvi (Budva naš grad) navodi kao dokaz da nisu antisrpska partija, istovremeno nema dovoljno snage da osudi incident na Maksimiru.
Takođe, predstavnici ZBCG koji sebe predstavljaju za političke zaštitnike Srba, a koji su za vrijeme opozicionog statusa osuđivali represivni aparat Đukanovića i njegovu primjenu sile prema neistomišljenicima, sada nemaju smjelosti da reaguju na premlaćivanje srpskih državljana, samo zato što su skandirali nešto što se ne dopada Vučićevim batinašima. Veliki protesti širom Srbije protiv Vučićevog režima na kojima se premlaćuju studenti i demonstranti traju skoro godinu dana.
Očigledno da neki politički subjekti govor mržnje i nasilje percipiraju i predstavljaju onako kako im odgovara.
Ali, ono što je sigurno jeste da su događaji na Maksimiru i Marakani pomogli da se iskristališu stvarni (ne)karakteri “građanista” i “zaštitnika Srba”.
Redakcija Portala PRESS
Foto: Sport klub
