Humanitarni koncert Danice Crnogorčević u Bijelom Polju otkazan je, nakon što su njeni koncerti širom Srbije takođe otkazani. Razlozi za otkazivanja navodno se odnose na njene stavove o studentskim protestima i korišćenju njenih pjesama u Ćacilendu, ali mnogi ih vide kao dio šire cenzure koja pogađa umjetnike i intelektualce koji ne prate politički kurs vlasti.
Ova dešavanja nisu izolovani incidenti. Ranije je, takođe u Bijelom Polju, otkazano predavanje oca Gojka Perovića, koje nikada nije ponovo zakazano. Svi ovi događaji bacaju snažnu sumnju na Episkopa Budimljansko-nikšićkog Metodija, koji se sve očiglednije profilira kao “alatka” za sprovođenje političkog uticaja predsjednika Srbije Aleksandra Vučića u Crnoj Gori. Danica Crnogorčević, čije su pjesme obilježile litijski pokret, našla se na meti sinhronizovane cenzure. Dok su otkazivanja u Srbiji navodno dolazila iz administrativnih struktura, otkazivanje humanitarnog koncerta u Bijelom Polju, zajedno sa ranijim stopiranjem predavanja oca Gojka Perovića, direktno pogađa eparhiju kojom upravlja Episkop Metodije. O. Gojko Perović, godinama stub Crkve i glas razuma, očigledno je postao nepodoban. Cenzura ovih događaja nije crkvena, već politička, s ciljem tihe marginalizacije svih glasova koji ne služe trenutnom Beogradu i njegovoj političkoj viziji.
Sve očiglednija bliskost Episkopa Metodija sa predsjednikom Vučićem prestaje da bude stvar protokola, a postaje modus operandi eparhije. U kontekstu stalnih previranja na političkoj sceni Crne Gore i nastojanja Srbije da zadrži primarni uticaj, Metodije se, nažalost, profilisao kao figura koja prioritet daje političkim interesima izvan Crne Gore, umjesto duhovnoj brizi za pastvu u sopstvenoj eparhiji. Njegova uloga se, stoga, tumači kao uloga produžene ruke Aleksandra Vučića, čija je misija da pacifikuje crkvenu scenu u Crnoj Gori i ukloni sve “nepoželjne” elemente.
Ironično, tokom svake arhijerejske liturgije vjernici pozdravljaju Episkopa uzvikom: “Is polla eti, Despota!” (Na mnoga ljeta, Vladiko!). Titula Despota označava gospodara u smislu duhovne odgovornosti i staratelja. Međutim, djela Episkopa Metodija sugerišu da je crkveno značenje te riječi zaboravljeno. Korišćenje crkvene pozicije za sprovođenje političke cenzure i utišavanje glasova naroda je kabadahijski, despotski čin. Crkveni velikodostojnik nije postavljen da služi centrima moći, već da bude pastir. Njegova dužnost je da otvara, a ne da zatvara vrata za duhovnu riječ i pjesmu.
Otkazivanje koncerata i predavanja nije samo puka birokratska odluka, već jasan znak da se politička kontrola širi i na duhovni prostor. Ovakvi postupci crkvenih velikodostojnika su neprihvatljivi. Crkva, koja je dokazala svoju snagu u litijama stajući rame uz rame sa narodom, ne smije da postane servis niti alatka bilo koje, pa ni “bratske”, vlasti. Ako Crkva prestane da bude Crkva naroda i postane Crkva vlasti, gubi svoj smisao i autoritet.
Vrijeme je da Episkop Metodije ponovo nauči šta znači biti Despota i kome je zaista dužan da služi.
Autor: D.B.S.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne nisu nužno stavovi redakcije)
