Inicijativa o povlačenju priznanja Kosova, predložena ovih dana od strane Milana Kneževića, predstavlja akciju prizemnog politikanstva, jer je neosporavanje tog priznanja bio jedan od uslova koje je Zapad postavio Crnoj Gori da bi se dozvolilo uklanjanje režima Đukanovića.
Problemi koji danas imaju Srbi na Kosmetu nisu posledica crnogorskog priznanja Kosova, koje je izveo režim Đukanovića protiv volje 82 odsto građana Crne Gore.
Nevolje i predaju svih ljudskih prava i nacionalnih interesa Srba na Kosmetu je uradio režim Aleksandra Vučića počevši od 2013. godine potpisivanjem prvog Briselskog sporazuma, poslije čega s došli: drugi Briselski (2015), Vašingtonski (2020) i Ohridski (2023) sporazumi.
Milan Knežević se nikad nije osvrnuo na te sporazume kojima su kosmetski Srbi lišeni svih prava koje su imali, zahvaljujući Vučiću.
Do Srba na Kosmetu je Kneževiću stalo isto koliko i Vučiću: da budu moneta politikantskih igara i kontinuiranih izdaja od strane ovakvih pseudopatriota.
Umjesto što maše idejom o otpriznavanju Kosmeta, bolje bi Milanu Kneževiću bilo da od Vučića zatraži povlačenje potpisa sa ova četiri sporazuma kojima je kosmetskim Srbima zabio nož u leđa. Osim toga, da potvrdi da stoji iza Rezolucije 1244, kao i da objasni gdje je ta Zajednica srpskih opština na Kosovu, koja mu je bila izgovor za apsolutnu predaju Prištini svih stečenih prava kosmetskih Srba.
