Iako se u dopisu SDT-a ne navodi čija je prijava bila povod za formiranje predmeta, sadržaj dokumenta gotovo se u potpunosti podudara sa dopunom krivične prijave koju je nedavno Specijalnom državnom tužilaštvu podnio advokat Veselin Radulović, a u kojoj se detaljno problematizuje postupanje državnih i lokalnih institucija u slučaju gradnje hotelskog kompleksa kompanije „Carine“ u Baošićima.
Svjesno nečinjenje
U prijavi se, podsjetimo, tvrdi da su u slučaju gradnje hotelskog kompleksa i nasipanja plaže u Baošićima postojali politički i institucionalni pritisci na nadležne organe, sa ciljem da se investitoru omogući nastavak radova uprkos brojnim upozorenjima, zabranama i činjenici da se zahvat izvodi unutar zaštićenog područja UNESCO baštine. Radulović u prijavi navodi da su nadležni organi, umjesto da postupaju u skladu sa zakonom i obavezama zaštite kulturnih dobara, „svjesnim nečinjenjem“ omogućili realizaciju projekta kompanije „Carine“, iako su još tokom 2024. godine bila donijeta rješenja o zabrani građenja. Posebno problematizuje činjenicu da su radovi nastavljeni i nakon što je Uprava za zaštitu kulturnih dobara donosila mjere zabrane, kao i da pojedine inspekcije nijesu reagovale uprkos dokumentovanom kršenju zakona i konzervatorskih uslova.
Prijavom su, pored ostalih, obuhvaćeni funkcioneri Demokratske Crne Gore, predsjednik Opštine Herceg Novi Stevan Katić, poslanica Zdenka Popović, vlasnik kompanije „Carine“ Čedomir Popović, nekadašnji vršilac dužnosti glavnog državnog arhitekte Siniša Minić, kao i više za sada nepoznatih službenika i funkcionera lokalne i državne uprave. U prijavi se tvrdi da je kroz djelovanje ili nepostupanje institucija investitoru omogućeno da praktično završi grube građevinske radove na hotelskom kompleksu, iako su nadležni organi prethodno utvrdili nepravilnosti i donosili zabrane izvođenja radova.
Radulović u prijavi detaljno problematizuje i način postupanja urbanističko-građevinske i drugih inspekcija, navodeći da su pojedini organi reagovali sa značajnim zakašnjenjem ili nijesu preduzimali mjere koje su bili dužni da preduzmu po službenoj dužnosti. Posebno ukazuje na moguće političke veze i uticaje koji su, prema njegovim tvrdnjama, doveli do toga da se zakonske obaveze institucija relativizuju ili potpuno ignorišu.
Zanimljivo je da SDT u dopisu Upravi za zaštitu kulturnih dobara sada traži upravo podatke o tome kada je i po čijem nalogu vršen inspekcijski nadzor, da li su tokom kontrola utvrđene nepravilnosti, koje su mjere preduzete i da li su nakon izvršenih nadzora pokretani odgovarajući postupci. Tužilaštvo je od Uprave zatražilo i kompletnu dokumentaciju – zapisnike, rješenja, naloge i druga akta – što pokazuje da je fokus provjera usmjeren upravo na postupanje institucija i eventualnu odgovornost službenih lica.
Obeshrabrivanje
U prijavi Radulovića se posebno problematizovao i javni nastup potpredsjednice Skupštine Crne Gore i funkcionerke Demokrata Zdenke Popović, koja je tokom skupštinske rasprave o izmjenama Zakona o prirodnom i kulturno-istorijskom području Kotora, 10. februara ove godine, javno kritikovala postupanje Uprave za zaštitu kulturnih dobara u slučaju Baošića. Popović je tada, obraćajući se predstavnicima Uprave, poručila da „ne obilaze objekte koji su u završnoj fazi izgradnje i koji imaju građevinsku dozvolu“ i da „ne prijete vlasnicima tih objekata zaustavljanjem gradnje“. Radulović u prijavi tvrdi da su takve izjave predstavljale politički pritisak na nadležne organe i pokušaj obeshrabrivanja službenih lica da postupaju u skladu sa zakonom, posebno imajući u vidu da je Uprava za zaštitu kulturnih dobara upravo tog dana pokušavala da zaustavi nasipanje plaže ispred hotelskog kompleksa u Baošićima.
Izvor: Pobjeda
