Litijum, Venecuela i Vučićev strah: Kad globalni potresi ogole domaće kontradikcije

Sednica Savjeta za nacionalnu bezbjednost, sazvana povodom krize u Venecueli, u završnici se pretvorila u sedmominutni monolog o litijumu. I to prvi put nakon višemjesečne tišine. Taj nagli povratak teme razotkrio je ono što je već dugo očigledno – duboku kontradiktornost politike Aleksandra Vučića i strah od novih globalnih preslagivanja.
S jedne strane, predsjednik Srbije danas priznaje da je država „donijela pogrešnu odluku“ i da je „odsjekla sebi nogu“ obustavom projekta Jadar. S druge, godinama je ignorisao upozorenja građana i stručnjaka o rizicima rudarenja litijuma u naseljenom, plodnom području, bogatom pitkom vodom – resursima koji će u budućnosti biti dragocjeniji od bilo kojeg metala.
Vučićevo objašnjenje krivice prebacuje se čas na zapadnoevropske zemlje, čas na Kinu, čas na „proruske aktiviste“, uz već standardnu priču o stranim službama. Međutim, u pozadini se nazire nešto drugo: pritisak i nepovjerenje saveznika kojima je litijum strateški resurs. Nije slučajno što je američki kongresmen još u decembru javno rekao da Vučić nije ispunio obećanja.