Drugi važni razlog je skretanje pažnje s fakta da je taj isti Vučić u potpunosti isporučio Kosmet Prištini, pa mu je tema mjesnog otpriznavanja Kosmeta u Crnoj Gori predstava kojom kreči predaju Kosmeta i bacanja kosmetskih Srba u provaliju, a sve u želji da stvori iluziju kako se on i dalje bori za Kosmet, ali iz Crne Gore.
Vučićeva riječ u Minhenu – predali smo sve
Hajde da se podsjetimo dijela Vučićevog izlaganja u Minhenu, 16. februara 2019. godine, u kojem objašnjava šta je Srbija, po njegovim riječima, ispunila iz Briselskog sporazuma.
Evo šta je tada rekao: „Nakon što smo usvojili Briselski sporazum, ispunili smo sve svoje obaveze. Ima samo 15 tačaka. Od sedme do petnaeste sve su bile obaveze Srbije i mi smo ih ispunili sto posto.
To znači da smo učestvovali na lokalnim i parlamentarnim izborima po kosovskom zakonu. Predali smo im Telekom, što znači da su dobili svoj pozivni broj. To znači da smo im predali pravosuđe i sudstvo, regionalnu policiju, jedinice civilne zaštite. Sve smo to uradili, a jedina obaveza Prištine bila je da formira Zajednicu srpskih opština. Ni poslije skoro šest godina nisu ispunili tu obavezu.“
Dakle, Vučić je prije sedam godina u Minhenu rekao šta je sve do februara 2019. godine predao Prištini.
Poslije tog datuma dolazi kritični 7. novembar 2022. godine, kada je Beograd, zbog neispunjavanja obaveza Prištine, tražio da srpski policajci kolektivno napuste Kosovsku policiju. Srpski policajci razdužili su opremu, oružje i uniforme, a srpske sudije, tužioci, poslanici, odbornici, ministri, čelnici četiri opštine na sjeveru Kosmeta i drugi službenici, po nalogu Beograda, podnijeli su ostavke i napustili institucije Kosova. Tako su Srbi uklonjeni iz svih institucija Kosova, izgubivši sve što su imali prije 2012. godine. Do 2012. su imali punu kontrolu nad sjeverom Kosmeta gdje su imali 1200 policajaca i 800 naoružanih pripadnika Civilne zaštite.
Četiri godine prije govora u Minhenu, Vučić je imao znakovitu izjavu, 7. maja 2015. godine u Beogradu, dok je bio predsjednik Vlade Srbije.
Izjava je data novinarima u pauzi konferencije Savjeta stranih investitora „Reality Check“, uoči sastanka sa evropskim komesarom za proširenje Johanesom Hanom. Tada je rekao sljedeće: „Ne dam Gazivode! Eto, otvoreno kažem, ne dam vam sto posto Gazivode. Sutra me smijenite odavde! Ne dam, jer mi niste objasnili po kom principu treba da vam dam Gazivode. Evo, ne dam!“
Rekao je odlučno – ne dam Gazivode, a u praksi je Priština preuzela Gazivode u periodu januar–maj 2025. godine.
Upravo zato je potpredsjednik Skupštine Crne Gore Boris Pejović na plenumu ispravno rekao Milanu Kneževiću sljedeće: „Kad vam je toliko stalo do Kosova, jeste li pitali vašeg gazdu Aleksandra Vučića da neće možda da poništi ove sporazume koje je potpisao u Briselu, Ohridu, Vašingtonu? Znate li šta je u tim sporazumima potpisao? Lična dokumenta kosovska, registarske tablice, valutu je povukao, prepustio je sve institucije i znate sa kim vi imate najveći problem? Sa srpskim patriotama u Srbiji, znate li šta misle za vas? Da ste Ćaci, oni to misle, ne ja, nego oni.“
Pod pritiskom Vučića, gazde Milana Kneževića, prije neki dan, 21. jula 2026. godine, u Pljevljima je „otpriznata nezavisnost“ Kosmeta. Mada, svi u glas konstatuju da Pljevlja nisu priznala nezavisnost Kosmeta, pa otpriznavanje uopšte nije logično.
Toga istog dana počelo je rušenje vikendica na obali jezera Gazivode, u mjestu Čečevo, kod Zubinog Potoka. Radi se o 11 objekata u vlasništvu Srba, gdje su na terenu bili pripadnici kosovske policije, teška mehanizacija, vatrogasci i ekipe hitne pomoći. Vučić i Knežević se uopšte nisu osvrnuli na ovu brutalnu akciju, gdje je Priština demonstrirala iživljavanje nad kosmetskim Srbima. Uz bubnjeve i zurle, oni i dalje pjevaju pjesmice o otpriznavanju, dok položaj Srba na Kosmetu dobija dimenziju kosmičke tragedije.
Otpriznavanje izgubilo značaj
Poslije predaje Kosmeta, na način da su Srbi na sjeveru Kosmeta izgubili sva prava koja su imali prije dolaska Vučića na vlast 2012. godine, očito je da je bilo kakvo otpriznavanje Kosmeta u Crnoj Gori izgubilo svaki praktični značaj.
Vučićevi eksponenti u Crnoj Gori su na lokalnom nivou „otpriznali nezavisnost Kosova“ u Zeti i u Pljevljima. Međutim, mi nismo čuli obrazloženje koje je moralo biti ovakvo: „Mi u Zeti i Pljevljima formalno povlačimo priznanje nezavisnosti Kosova, iako je prvi činovnik Srbije Aleksandar Vučić kroz Briselski, Vašingtonski i Ohridski sporazum oduzeo sva prava Srbima na Kosmetu koja su imali do 2012. godine, a koja im ne može vratiti naše otpriznavanje, niti može spriječiti nasilje koje se danas dešava nad Srbima.“
To bi bilo korektno objašnjenje pozicije tzv. otpriznavanja Kosmeta, gdje figurišu dvije stvari. Da Zeta i Pljevlja teoretski povlače priznanje Kosova, ali i da priznaju da je Kosmet voljom Vučića faktički izgubljen, a Srbi pušteni niz vodu. Međutim, kada bi to uradili, Vučić bi svoje sadašnje eksponente u Crnoj Gori odmah pustio u kanalizaciju i proglasio ih neprijateljima Srbije. Vlasnik Informera Dragan J. Vučićević bi na to dodao da je „stoka crnogorska u saradnji sa blokaderskom srpskom stokom“ tokom otpriznanja Kosova optužila predsjednika Vučića da je predao Kosmet Prištini, i još dodao da se radi o „stoci antisrpskoj, ustaškoj i milogorskoj“, što su etikete koje je već koristio kada se desio skandal na Tivatskom aerodromu.
Ista bi retorika bila kada bi neka opština u Srbiji odbacila Briselski, Vašingtonski i Ohridski sporazum, proglasila ih ništavnima, usput optužujući Vučića da je njihovim prihvatanjem potpisao smrtnu presudu ostanku Kosmeta u Srbiji.
Zašto je Vučić predao Kosmet
Da bi se razumjela politika Vučića prema Kosmetu, moramo se vratiti na jednu njegovu bitnu izjavu.
Naime, u intervjuu za Kosovo onlajn, objavljenom 18. aprila 2026. godine povodom 13. godišnjice Briselskog sporazuma, Vučić je rekao sljedeće: „Briselski sporazum smo mi ispunjavali u dobroj veri, a lagali su nas i slagali sve. I Albanci sa Kosova i Metohije i njihova rukovodstva i još više treći potpisnik — Evropska unija. Oni su garantovali sprovođenje sporazuma, a posle trinaest godina nije ispunjena ni ključna obaveza – formiranje Zajednice srpskih opština.“
Ispada da je predao Kosmet Prištini zato što su ga svi lagali 13 godina, a on bio naivan i sve postepeno predavao.
Upravo zato, otpriznavanje Kosmeta po nekim opštinama Crne Gore nije ništa drugo do igra Vučićevih marioneta u Crnoj Gori, koje su skupa s njim učestvovale u predaji Kosmeta i dovođenju kosmetskih Srba u bezizlaznu situaciju. Da ih interesuje sudbina tih Srba, oni bi otpriznali sve sporazume koje je Vučić prihvatio, uz obrazloženje: Vučić je rekao da su ga prevarili, pa ćemo ih otpriznati.
Interesantno je što je Vučić naveo da ga je lagala i Evropska unija. Reklo bi se da ova izjava uopšte nije istinita, niti je on bio naivan.
Naime, očito je da ga niko nije lagao, već je bliže istini da je Vučić postepeno predavao Srbe na Kosmetu da Brisel ne bi bio protiv njegove vlasti, te da bi mu davao podršku za dalje vladanje, ma kako vodio Srbiju i ma kakav bunt naroda bio protiv njega. Ako je već predao Kosmet, neće mu biti teško ni da ga formalno prizna, što će mu biti stavljeno u obavezu da se Brisel ne bi okrenuo protiv njega. Lako će naći objašnjenje tog poteza. Reći će: priznaćemo ga ako nam se obeća da će Srbi na Kosmetu imati spokojan život. A poslije par mjeseci će uskliknuti: „I ovaj put su me prevarili!“
Autor: Vojin Grubač
Izvor: Žurnal
(Mišljenja i stavovi autora ne izražavaju nužno stavove redakcije Portala Press.)
