Prije samo nekoliko godina upravo su ove partije predvodile javne istupe protiv te ploče i načina na koji se obilježava 8. novembar 1918. godine. U tadašnjem saopštenju SDP Budve naglašavano je da je „nesporna činjenica da su Crnu Goru i Budvu 1918. godine, uz manji otpor neprijatelja, faktički oslobodili crnogorski komiti i crnogorski slobodari, tako da su srpske trupe, bez ispaljenog metka i ijedne kapi prolivene srpske krvi, umarširale u već oslobođene crnogorske gradove“. U istom tekstu isticalo se da je „dvadesetak dana kasnije, nelegalnim i nelegitimnim odlukama velike Podgoričke skupštine i ponižavajućim činom bezuslovnog ujedinjenja, dugogodišnju austrijsku okupaciju zamijenila ‘bratska’ srpska okupacija“.
SDP se tada pozivao i na telegram vojvode Živojina Mišića upućen generalu Dragutinu Milutinoviću, u kojem se navodi: „Na teritoriji koju je naša vojska okupirala treba ugušiti svaku agitaciju, svim sredstvima kojima možete raspolagati, bez ikakvog prezanja.“
Član Predsjedništva SDP-a Ivan Vujović u jednoj od svojih izjava poručio je da „svi koji slave taj događaj moraju biti svjesni da time zapravo slave uništenje crnogorske države, njenog državnog i nacionalnog dostojanstva“. Dodao je da je Crna Gora nakon Podgoričke skupštine „ekonomski opljačkana, socijalno zapuštena i dovedena na nivo zaostale provincije po mjeri tadašnjih protagonista velikosrpskog nacionalizma“. Prema njegovim riječima, „oslobođenje u Prvom svjetskom ratu jedno je, a okupacija i ukidanje crnogorske države nešto sasvim drugo i te se dvije stvari ne mogu dovoditi u istu ravan“.
Slično je nekada reagovala i Liberalna partija Budve, koja je pokrenula inicijativu za uklanjanje spomen-ploče. Liberali su isticali da „na ploči piše da je Crnu Goru oslobodila Srbija, a ne piše od koga nas je Srbija oslobodila“, podsjećajući da se to desilo iste godine kada je Crna Gora nestala kao država. „Kako smo se našli među državama pobjednicama ako nijesmo uspjeli ni Budvu da oslobodimo? Oslobodila nas je ‘hrabra srpska vojska’. Šta su radili građani Budve dok se ta akcija odvijala – jesu li pomagali, gdje su bili muškarci iz Maina, Paštrovića, Grblja, Brajića? Da li u istorijskom arhivu postoje imena tih ‘oslobodilaca’?“ pitali su tada iz LP, zaključujući da „tabla na vratima Budve – laže“.
Danas, kada su upravo DPS, SDP, SD i LP dio budvanske vlasti, i imaju predsjednika Skupštine opštine Budva, iz tih partija nema ni riječi o ploči protiv koje su se nekad borili. Predsjednik opštine Nikola Jovanović, s kojim sada dijele vlast, položio je vijenac na ploču, poručivši da „ona ne treba da dijeli, već da ujedinjuje“.
Iz DPS-a i Evropskog saveza – ni glasa. Partije koje su nekada tražile uklanjanje ploče danas je prećutno čuvaju. Izgleda da su principi i istorijska dosljednost postali žrtve najstarijeg političkog običaja – ćutanja kad se čuva fotelja.
Press
